Omstreeks 1900 werden op de Zuidoever de eerste grote villa's gebouwd. Negen jaar later werd met een stedebouwkundig plan de opzet voor dit stadsdeel vastgelegd.

De bestuurders van Fürstenberg namen toenmaals de wijze beslissing om een stuk land aan de “Berliner Privatbeamtenverein“ in eigendom over te dragen, om daarop een herstellingsoord te bouwen; dit werd al in 1911 geopend. Vanaf 1920 werden nog ongeveer 140 huizen gebouwd; wegen, voetpaden en parken werden aangelegd en zo kwam de villawijk tot stand. De architectuur van de landhuizen was afwisselend, met zo 'n 15 bouwtypen; deze pasten harmonisch in het heuvelachtige landschap en dit zorgde voor een gesloten stadsbeeld.

De eigenaren waren voornamelijk Berlijnse ambtenaren en gepensioneerden die de huizen als woning voor hun oude dag of als zomerverblijf gebruikten of verhuurden.

Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog in mei 1945 trok het Sovjetleger Fürstenberg binnen, bezette de wijk en nadien was de burger bevolkinig 48 jaar lang de toegang verboden. De Generale Staf van de 2de tankdivisie was hier ingekwartierd; de villa's en andere huizen dienden voor de officieren en hun gezinnen als woonruimte. Pas na de aftocht van de Sovjet – troepen uit Duitsland in 1993 konden de inmiddels erg verkommerde en meestal niet meer bewoonbare gebouwen aan de rechtmatige eigenaren worden teruggegeven.

Nakomelingen van de vroegere eigenaren hebben de landhuizen inmiddels op eigen kracht gerestaureerd en gesaneerd tot hun huidige weer fraaie staat. Nieuwe bouwpercelen zijn door nieuwkomers in stijl bebouwd.

Inmiddels is de Röblinseesiedlung verder gegroeid. Er zijn veel huizen bijgekomen met een interessante architectuur, die een verrijking zijn voor hun omgeving.
Zo heeft de Röblinseesiedlung zich in de afgelopen 10 jaar tot een van de mooiste in het bos gelegen woongebieden “Waldsiedlung“ in het Fürstenberg merenland ontwikkeld.